|
بيانية دادستان كل ايتاليا
پس از بررسی مدارك و
اسناد مربوط به موضوع ناپديد شدن امام
موسی صدر، به اطلاع میرساند:
در تاريخ 13 سپتامبر 1978
(3 شهريور 1357)، نيروهای امنيتی ايتاليا
از طريق رسانه های ارتباطی باخبر شدند كه
يكی از شخصيت های مذهبی شيعيان لبنان به
نام امام موسی صدر به همراه دو تن از
ياران خود در تاريخ 25 آگوست 1978 (3
شهريور 1357)، لبنان را به مقصد ليبی ترك
كردهاند و از آن زمان، خبری از آنان به
دست نيامده است.
واينكه رسانه های گروهی در
ادامه چنين آوردهاند كه حكومت ليبی در
پاسخ به پرسش و استسفار دولت لبنان در اين
باره، مدعی شدهاند كه ديدار امام موسی
صدر از ليبي، در تاريخ 31 آگوست 1978 (9
شهريور 1357) پايان يافته و ايشان با
پرواز هواپيمايی آليتاليا، خاك ليبی را به
مقصد رم ترك كردهاند.
واينكه پيگيری های انجام
شده در دفتر هواپيمايی ايتاليا در طرابلس
نشان می داد كه در تاريخ 31 آگوست (9
شهريور) و برای پرواز شماره 881 در مسير
”طرابلس- رم“، سه بليط به نام های امام
موسی صدر، شيخ محمد يعقوب و عباس بدرالدين
صادر شده است. همچنين از بررسی های انجام
شده در سفارت ايتاليا در طرابلس چنين برمی
آيد كه در تاريخ 31 آگوست، دو فقره رواديد
ورود به ايتاليا به نام های موسی صدر و
محمد يعقوب صادر شده است. مسئولان دايرة
صدور رواديد در فرودگاه «ويامچينو»
ايتاليا نيز اعلام كردهاند آقای عباس
بدرالدين كه رواديد ورود به ايتاليا
دريافت نكرده بود، با مراجعه به واحد
اتباع خارجه در مقر پليس فرودگاه
«لئوناردو داوينچي»، برای دريافت رواديد
48 ساعته اقدام كرده و اظهار داشته است كه
قصد مسافرت به «مالت» را دارد. تحقيقات
بعدی نشانگر آن است كه چنين امری صحت
نداشته است.
ودر ساعت 11:20 صبح روز 24
سپتامبر، در حالی كه روزنامه های «بروش» و
«الشرق الاوسط»، اخبار ضد و نقيضی را در
مورد ناپديد شدن مرموز امام موسی صدر
منتشر میكردند، يكی از مسئولان سازمان
امنيتی ايتاليا از طريق يك تماس تلفنی
باخبر شد كه چمدان های امام موسی صدر و
همراه او شيخ محمد يعقوب در هتل «هاليدی
اين» شهر رم می باشد. در پی تماس مذكور،
مأموران سازمان امنيت ايتاليا بلافاصله
ضمن عزيمت به محل، چمدان ها را تحت نظارت
قضايی قرار داده و سپس رأسا اقدام به
گشودن آنها کردند. بدين ترتيب مشخص شد که
چمدانها توسط افرادی بسته شده كه در حفظ
محتويات آنها دقت لازم را انجام
ندادهاند، به طوری كه لوازم و ملزومات
داخل چمدان ها به شكل تصادفی و بدون نظم و
ترتيب قرار گرفته و با اسناد و نامه های
موجود، درهم آميخته بودند، و اين موضوع
بيانگر آن بود كه بيشتر وسايل موجود در
چمدانها به شكل نامنظم و
با عجله چيده شده. حقيقت
روشن بود زيرا وسايل شخصی به همراه
اسناد، مدارك و نامههايی كه برخی از آن
ها تايپ شده بود، در درون دو چمدان
پراكنده شده بود.
بديهی است كه اگر امام،
خود قصد مسافرت داشتند، مدارك و اوراق را
اين گونه درهم و بينظم قرار نميدادند.
حتی وسايل نظافت شخصی نيز در چمدان ها
وجود نداشت، آن هم برای شخصی مانند امام
كه به آراستگی ظاهر خود بسيار اهميت
ميدادند. دستگاه امنيتی ايتاليا، در اتاق
های افرادی كه خود را به عنوان امام و شيخ
معرفی كردهاند، دو گذرنامه به نام امام
موسی صدر و شيخ محمد يعقوب يافته است كه
بر روی ميز و در معرض ديد قرار داشتند.
سازمان امنيت ايتاليا ضمن
برقراری ارتباط با خانوادة امام كه در
پاريس حضور داشتند، تصويری از امام به دست
آورده است. پس از ارائة تصوير مزبور به
كاركنان هتل، همة آنان تاكيد داشتند كه
فرد مراجعه كننده به هتل، به هيچ عنوان از
نظر چهره و قامت، به امام موسی صدر شباهت
نداشته است. در بازپرسی های به عمل آمده
از كاركنان فرودگاه «فيا مچينو»، آنان
نيز اظهار داشتند كه شخصی با ويژگی ها و
مشخصات ظاهری امام موسی صدر، هرگز از بخش
امنيتی مربوط به اتباع بيگانه در
فرودگاه، عبور نكرده است. همچنين تمامی
مسافران”First
Class”
(بخش درجه يك) پرواز هواپيمايی آليتاليا
در تاريخ 31 آگوست نيز اعلام كردند كه
شخصی با ويژگيهای ظاهری شبيه به امام
موسی صدر، هرگز در هواپيما حضور نداشته
است. كادر پرواز 881 نيز تمامی اين مطالب
را با همة جزئيات تأييد كردهاند.
در ادامه، سازمان امنيت
ايتاليا طی تحقيقات خود درصدد برآمد كه
مشخص كند آيا امام، با پرواز شركت هوايی
ديگری (غير از آليتاليا)، در تاريخ 31
آگوست يا پس از آن، به هيچ يك از كشورهای
خاور نزديك يا خاورميانه مسافرت كرده است
يا خير؟
نتايج تحقيقات نشان داد كه
امام در هواپيماهای هيچ يك از خطوط هوايی
حضور نداشته است.
از اين رو، با اطمينان
ميتوان گفت كه هيچكس امام را خارج از
طرابلس، پايتخت ليبی مشاهده نكرده است.
از سوی ديگر، يكی از دوستان امام به نام
«نزار علي» اظهار ميدارد كه در هتل
الشاطی شهر طرابلس، با امام صدر ملاقات
كرده و امام، پيامی شفاهي
به او داده است تا به محض رسيدن به پاريس
آن را به خانوادة ايشان برساند. با توجه
به اظهارات نزار علي، چنين
انتظار ميرفته كه امام در
روزهای دوم يا سوم سپتامبر
1978 (11يا 12 شهريور 1357) به پاريس
عزيمت كند.
نزار علی تصريح ميكند كه با توجه به
تأكيد امام، تاريخ سفر امام به فرانسه را
در پاريس به اطلاع فرزند ايشان رسانده
است.
بنا بر اظهارات نزار علي،
ملاقات وی با امام در حضور عباس بدرالدين
اتفاق افتاده و بدرالدين به او گفته است
كه در صورت عدم امكان پرواز مستقيم به
پاريس، ممكن است از طريق رم به پاريس
بروند. درعين حال نزار علی اظهار ميدارد
كه امام در سخنان خود، در مورد رفتن به رم
چيزی نگفته است. از جمله نكات بسيار مهم
اين ديدار آن است كه امام، زمان ديدار با
قذافی را اول سپتامبر اعلام كرده بودند.
بنابراين، احتمال اين كه ايشان در تاريخ
31 آگوست خاك ليبی را ترك كنند، غير ممكن
و غير منطقی است.
از مجموعة تحقيقات انجام
شده، يك نتيجة قطعی به دست ميآيد و آن
اين كه حتی «يك» دليل هم مبنی بر اين كه
امام با پرواز شماره 881 هواپيمايی
آليتاليا از طرابلس به رم سفر كرده باشند،
وجود ندارد. به علاوه، با توجه به اسناد و
مدارك متعدد، امام با هيچ شركت هواپيمايی
ديگری نيز طرابلس را ترك نكرده است.
با توجه به بررسی های
مذكور، دادستانی كل دادگاه عالی ايتاليا
در رم، تأكيد ميكند كه
امام و يارانش خاك ليبی را
به مقصد ايتاليا ترك نكردهاند.
از اين رو، با استناد به
مادة 74 قانون محاكمات جزايی و مواد 6 و 7
قانون جزا، رسيدگی به اين موضوع در صلاحيت
قاضی تحقيق دادگاه عالی رم قرار دارد و
بدين ترتيب با انجام اين تحقيقات، مأموريت
دستگاه امنيتی ايتاليا در رم پيرامون اين
قضيه، خاتمه يافته تلقی ميگردد.
مارگاريتا گراندا
دادستان كل ايتاليا، رم
-5/19 /1979
|