|
در
گذرنامه های يافت شده ويزای ايتاليا وفرانسه وجود دارد که در
تاريخ 31/8/1978 در طرابلس غرب از سفارت ايتاليا وفرانسه گرفته
شده است. در اين باره چند نکته شايان ذکر است:
1-
در اين دو گذرنامه، ويزای فرانسه ديگری وجود دارد که از سفارت
فرانسه در بيروت صادر شده است ودليلی برای گرفتن ويزای جديد در
ليبی نبوده است. اين چيزی است که مايه شگفتی سفارت فرانسه در
ليبی شده بود، اين سفارتخانه از سفارت فرانسه در بيروت در اين
باره توضيح می خواهد ومی گويد که ويزاهای جديد را کارمند وزارت
خارجه ليبی با اصرار در خواست کرده است. سفارت فرانسه در لبنان
پاسخ می گويد که چون صاحب اين گذرنامه امام صدر است با وی سخت
گيری نشود.
2-
امام وشيخ محمد يعقوب در کسب اين دو ويزا صاحب اختيار نبوده
اند زيرا ايشان از کاردار لبنان در ليبی اين کار را نخواسته
اند وويزای معتبر داشته اند؛ ويزاهايی که در بيروت صادر شده
بود.
3-
مقصد امام پس از طرابلس غرب روشن بوده است زيرا وی پيش از سفر
وهنگام اقامت در ليبی تصريح کرده بود که راهی فرانسه است، جايی
که همسرش به دليل بيماری بستری است، وفرزندانش نيز در آن کشور
اقامت دارند. از اين رو پيش از ترک بيروت ويزای سفر به ايتاليا
را در خواست نکرده بود. همچنان که در تاريخ 29/8/1978 از
کاردار لبنان درخواست تهيه ويزاي ايتاليا نکرده بود. حتی عباس
بدرالدين که خواستار ويزای فرانسه شده بود از او ويزای ايتاليا
درخواست نکرده است. با توجه به اين نکته که دولت ليبی
بدرالدين را نيز مسافر همان هواپيمای حامل امام ومحمد يعقوب
دانسته اند، اگر او به واقع مايل به چنين سفری بود، حتماً
هنگام تقاضاي ويزای فرانسه، ويزای ايتاليا نيز می
خواست.
|