|
در همان سفر
الجزایر، بعد از كنفرانس بنا به پیشنهاد ایشان به منزل
آقای نورالدین آل علی رفتیم. در آنجا مقداری صحبت كردیم
كه ایشان از من پرسیدند، نظرتان در مورد موسیقی چیست؟
گفتم من چه بگویم، اول شما نظرتان را بفرمایید. گفتند: نه،
اول باید فقهای قم نظرشان را بگویند. من گفتم كه از نظر
من دو نوع موسیقی وجود دارد؛ یك نوعش حرام است و دیگری
نیست. اگر موسیقی را امثال ویگن بخوانند حتماً حرام است.
اگر امثال فیروز بخوانند، مثل «یا قدس یا مدینة سلام»،
حلال است. ایشان به شوخی گفتند: «آقای خسروشاهی مكتب
اسلامی است، بعداً میرود قم چیز دیگری میگوید، نوار «یا
قدس یا مدینة سلام» را بیاورید تا ایشان را در عمل هم
امتحان كنیم.» خوب، نوار را آوردند و ایشان هم گوش كردند.
این نشان میداد كه ایشان یقیناً موسیقی را اشكال نمیكنند.
چون معقول نیست كه شخصیتی مثل آقای صدر موسیقی را
اشكال كند و در عین حال آن را گوش هم بكند. |
